Hoewel men deze maandagochtend al begonnen was met het slopen van kuiten of het barfen over de racefiets, was de stemming van de VVGSD aan het begin van de wedstrijd behoorlijk positief. Op het doel werden we bijgestaan door Sandrino Martinez; Van Beesten maakte zijn rentrée en er stonden welgeteld drie spelers constant aan de zijlijn om bij te springen. De slag werd stevig geleverd. De benenbrekers braken dan wel niet daadwerkelijk onze benen, maar soms wel onze verdediging en kwamen gevaarlijk dichtbij het goal. Toch was ook hun verdediging niet helemaal op orde, want door de pijlsnelle beentjes van Svenzema moesten de aanvallers van de tegenpartij met lede ogen aanzien hoe het eerste goal onverwachts bij hen werd gemaakt. Dit verhitte de gemoederen aanzienlijk en ze kwamen met meer slagkracht weer onze kant op. Deze keer konden we daar toch iets slechter tegen en zelfs de korte bijstand van Mbapbaas, de aanwezigheid van mijnheer de praeses en zijn vlag hielpen niet voldoende om het toch uiteindelijk op een verlies van ongeveer 6-1 te brengen.
Jonaldo
